Nawigacja w dziale ""

Mapa Strony

Propozycje wizowe długoterminowe dla obcokrajowców

Rządzący w Tajlandii szukają sposobu na przyciągnięcie kapitalu zagranicznego, nawet jesli biznesowo przerywają starcia z rządami innych tańszych krajów w rejonie to myślą na programem jak zapewnić życie na spokojnym poziomie dla tych którzy zdecydują sie zostać tu rezydentami z różnych, może często osobistych powodów.

Propozycja wprowadzenia wizy długoterminowej dla 4 grup docelowych obcokrajowców już natrafiła na przeszkodę, a Ministerstwo Finansów odrzuciło sugerowaną stawkę podatku na poziomie 17% od lokalnych zarobków. Ministerstwo przekonuje, że obniżona stawka wpłynie na dochody rządu. Zgodnie z propozycją zamożni cudzoziemcy mogliby ubiegać się o specjalną wizę, która pozwalałaby na pobyt do 10 lat. Uprawnieni cudzoziemcy mogliby również posiadać nieruchomość i ziemię w Królestwie, płacąc 17% podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów uzyskanych w Tajlandii. Propozycja została zgłoszona do Centrum Administracji Sytuacji Gospodarczej na spotkaniu pod przewodnictwem premiera Prayuta Chan-o-cha w ubiegły piątek. Jednak Ministerstwo Finansów sprzeciwia się proponowanej obniżce podatków i poprosiło o skonsultowanie się z większą liczbą agencji oraz o ponowne złożenie wniosku. Według raportu wizy długoterminowe byłyby skierowane do bogatych obcokrajowców w każdym wieku, którzy z kolei musieliby zainwestować co najmniej 500 000 USD w obligacje rządowe lub nieruchomości lub bezpośrednie inwestycje zagraniczne. Wnioskodawcy potrzebowaliby również dowodu dochodu w wysokości co najmniej 80 000 USD w ciągu ostatnich 2 lat oraz aktywów o wartości co najmniej 1 miliona USD i ubezpieczenia zdrowotnego w wysokości 100 000 USD. Cudzoziemcy, którzy chcieliby skorzystać z wizy na emeryturę, musieliby mieć co najmniej 50 lat, z dochodem 40 000 USD rocznie i ubezpieczeniem zdrowotnym w wysokości 100 000 USD. Byliby również zobowiązani do zainwestowania 250 000 USD w obligacje rządowe lub nieruchomości. Otrzymaliby 10-letnią wizę, która pozwoliłaby im na zakup nieruchomości i ziemi, pracę maksymalnie 20 godzin tygodniowo bez pozwolenia na pracę i płacenie 17% podatku od zarobków. W przypadku cyfrowych nomadów lub pracowników dużych organizacji, którzy zbliżają się do wieku emerytalnego, wymagany byłby roczny dochód w wysokości 40 000 USD, a także ubezpieczenie zdrowotne w wysokości 100 000 USD.